Ontwikkelingsland – Boerderij
Suiker kan afkomstig zijn van de suikerbiet en van suikerriet. Suikerriet wordt in veel ontwikkelingslanden geteeld. De stengels van suikerriet kunnen wel vier meter lang en vijf centimeter dik worden. Ze zijn na ongeveer een jaar oogstrijp. Tijdens de oogst wordt de plant vlak bij de grond afgehakt door suikerrietkappers. De plant groeit vervolgens weer gewoon vanaf de wortel aan en gaat daarom jaren mee.

Ontwikkelingsland – Verwerking en export
Het riet wordt in een suikerfabriek verwerkt door het sap eruit te persen. Dit sap wordt gereinigd en vervolgens gekookt. Bij het kookproces kristalliseert de suiker uit waarna een dikke stroperige massa achterblijft. Om de suikerkristallen van de stroop te scheiden, wordt deze massa vervolgens gekristalliseerd. De kristallen worden gedroogd met warme lucht en tenslotte wordt de suiker opgeslagen, klaar om geëxporteerd te worden.

Westen – Import en verwerking
Geïmporteerde suiker is vaak lichtbruin en plakkerig, en heeft een uitgesproken smaak waar de meeste mensen niet van houden. In de opslagruimten is deze suiker ook nog eens vies geworden. Om deze redenen wordt de suiker in het Westen verder bewerkt. Dit proces heet raffineren. Hierbij wast men de suiker en centrifugeert hem opnieuw. Hierna blijft de welbekende witte kristalsuiker over.

Westen – Detailhandel
De geraffineerde suiker wordt verpakt naar winkels gebracht of verder verwerkt in andere producten, zoals snoepgoed. Jammer genoeg beloont het suikerbeleid van de Europese Unie de overproductie van dure suiker in de EU met subsidies. Hierdoor wordt veel Europese suiker in ontwikkelingslanden gedumpt, terwijl deze landen zelf met hun suiker blijven zitten. Helaas lopen zij zo miljoenen euro’s mis en gaat het Westen opnieuw met de winsten aan de haal.