Ontwikkelingsland – Boerderij/plantage
De tomaat werd voor het eerst geteelt in Zuid-Amerika. De Azteken en Inca’s zijn waarschijnlijk de eerste volken geweest die het gewas gedomesticeerd hebben. De tomaat is een populaire en gezonde groente, die in veel variaties verkrijgbaar is. Je kunt alleen de rijpe vrucht eten, de rest van de plant is namelijk giftig. Enkele van de voornaamste tomatenproducerende landen zijn China, Verenigde Staten, Turkije, India en Egypte. Naast de export worden tomaten ook geproduceerd voor lokaal gebruik. De wereldwijde productie van tomaten is hoog: in 1999 nam de productie een oppervlakte van ruim acht miljoen voetbalvelden in beslag!
Ontwikkelingsland – Verwerking en export
Tomaten van het land worden machinaal geoogst. Kleursorteermachines scheiden de rode van de groene tomaten. Alleen de rode tomaten worden in tonnen naar de fabriek gebracht. De onrijpe, groene tomaten worden weer over de landbouwgrond gestrooid.
In de fabriek worden de rode tomaten met behulp van water naar de verwerkingskamers getransporteerd en meteen schoongemaakt. Daarna volgt menselijke inspectie, zo kan een goede kwaliteit gegarandeerd worden. Afhankelijk van de grootte worden ze geschild en geblikt, of geplet voor het sap. De ontvelde tomaten worden op een transportband gestort en samen met vocht en andere ingrediënten ingeblikt. Vervolgens worden de blikken gesteriliseerd. Dan kunnen ze per vrachtwagen naar vliegveld of haven.
Westen – Import en verwerking
Veel van onze verse en verwerkte tomaten komen uit Spanje. Minder dan één procent van onze tomaten komt van buiten de EU. Zo komen onze cherrytomaatjes onder andere uit Senegal. Er wordt vooral veel per vliegtuig of boot geďmporteerd.
Westen - Detailhandel
In de supermarkt kunnen we verse tomaten kopen. Ook vind je tomaten terug in veel andere producten zoals pastasauzen, soepen en ketchup.
Slechte werkomstandigheden in Senegal, Spanje en Italië
In Senegal zijn lage lonen en slechte werkomstandigheden in de tomatensector eerder regel dan uitzondering. Maar ook in Europa - Spanje en Italië - zijn er problemen. In Spanje werken voornamelijk Marokkaanse jongeren bij hoge temperaturen in de kassen en worden daarbij blootgesteld aan grote hoeveelheden pesticiden. Velen wonen in erbarmelijke omstandigheden. In Italië waren in 2006 duizenden Polen aan het werk bij tomatenkwekerijen. Ze ontvingen zeer lage lonen, werkten tot vijftien uur per dag en werden mishandeld door bewakers.
De EU beschermt de eigen markt
De EU heeft een aantal methodes om de eigen landbouw te beschermen, waaronder de productie van tomaten in kassen.
• Producenten van landbouwproducten in de EU krijgen voor veel producten gegarandeerde minimumprijzen: subsidies. De markt van landen buiten de EU wordt hierdoor verstoord.
• De EU hanteert invoertarieven op tomaten van buiten de EU. Door deze tarieven wordt het voor boeren in ontwikkelingslanden, bijvoorbeeld Senegal, moeilijk om te kunnen concurreren tegen Europese boeren op de EU-markt.
• Ook hanteert de EU een maximum quota voor het invoeren van tomaten. Er wordt niet meer dan een bepaalde hoeveelheid tomaten ingevoerd.
Infrastructuur
Slechte infrastructuur is geen uitzondering in ontwikkelingslanden. Een voorbeeld is Ghana. De slechte infrastructuur, inclusief de onbegaanbare wegen naar de vele boerengemeenschappen, beperkt daar de productie en marketing van tomaten.
Drip irrigatie
Unilever heeft ‘drip irrigatie’ geďntroduceerd aan tomatenboeren in Centraal Brazilië. Dit is een irrigatie methode waarbij buizen kleine hoeveelheden water en nutriënten direct naar de wortels van de plant brengen. Op deze manier is er minder water nodig dan met sproeiers. ‘Drip irrigatie’ werkt niet alleen waterbesparend, maar verlaagd ook het gebruik van pesticiden en kosten. Het bevordert de groeiomstandigheden en vergroot daardoor de oogst.
Nieuwe inzichten voor Senegalese boeren
De tuinbouwsector in Senegal is snel aan het uitbreiden, zowel voor lokale consumptie als voor export. De uitbreiding in de tuinbouwsector valt kleine boeren uit Senegal echter zwaar. Door de nieuwe concurrentie in eigen land kunnen ze hun gewassen minder goed met winst verkopen. Ook het krijgen van een eerlijke prijs op de wereldmarkt wordt lastiger. In Europa hebben groentetelers het ook moeilijker gekregen door strengere kwaliteitseisen van de EU. Daarnaast komt er extra druk te staan op de prijzen door de prijzenoorlog van de supermarkten. Met de hulp van Pesticide Action Network UK en Afrika (PAN UK en PAN Afrika) hebben kleine boeren uit Senegal in 2006 een kans gekregen om te zien hoe de Europese groentetelers omgaan met deze tegenslagen.
English
Facebook
Hyves
YouTube