producten

Problemen in de keten

  • In Senegal en Ivoorkust is er veel water nodig voor de irrigatie van de mangoplantages. Het probleem is echter dat de lokale bewoners hierdoor nauwelijks nog drinkwater hebben.
  • In de mangosector is sprake van seizoensarbeid. Hierdoor is er geen zekerheid voor de werknemers. De werknemers hebben geen medische verzekeringen of een pensioen. Omdat er een groot aanbod van arbeidskrachten is, hebben werknemers geen goede onderhandelingspositie om bijvoorbeeld een hoger loon te eisen. 
  • In Costa Rica en Brazilië is het toegestaan voor de lokale bevolking om zelf plantages op te zetten en zo zelf de winst te kunnen houden. Helaas lukt het de bevolking niet om dit voor elkaar te krijgen en hierdoor blijft zij afhankelijk van de grootgrondbezitters. 
  • De export van mango’s is tussen 1990 en 1999 met meer dan 250% gegroeid. Ondanks dat de mango nu op de vierde plaats staat op de ranglijst van geëxporteerde vruchten, zijn er op de mangoplantages nog veel problemen. Een toename in export hoeft dus niet tot verbetering van de situatie voor mangoboeren te leiden. 
  • Veel landen kampen met logistieke problemen. Ze hebben niet de mogelijkheden en middelen om bederfelijke producten zoals de mango effectief te transporteren.

Belangrijke exportlanden:

1. Brazilië

2. Peru

3. Zuid Afrika

4. Ecuador

5. Ivoorkust

Zie ook:

De mangoketen