Werkomstandigheden
Volgens een rapport van het AIDEnvironment, hebben werknemers in de palmolie industrie in Maleisië en Indonesië een laag salaris. Dit in tegenstelling tot de grote inkomsten uit de palmolie-industrie. Het AIDEnvironment is een non-profit onderzoeks- en adviesbureau en zet zich in voor de natuur en een duurzaam beheer van de natuur. Arbeiders op de palmolieplantages en in de fabrieken in de ontwikkelingslanden doen hun werk vaak onder slechte omstandigheden.

Kinderarbeid
Volgens rapport van het AIDEnvironment worden in Indonesië kinderen van 6 – 12 jaar ingezet voor het oprapen van palmvruchten uit gevallen trossen en het opstapelen van bladeren. Kinderen werken in de buurt van hun ouders die het land besproeien met voor de gezondheid slechte pesticiden. Daarnaast dragen deze kinderen geen beschermende kleding waardoor zij last hebben van sneden en schaafwonden.
De reden dat kinderen moeten werken op de plantages is het lage salaris dat de ouders krijgen. De opbrengst moet hoog genoeg zijn om het gezin te onderhouden dus zetten ouders hun kinderen in.

Ontbossing
In de landen rondom de evenaar wordt vaak een grote hoeveelheid regenwoud gekapt om plek voor een palmolieplantage vrij te maken. Steeds meer Westerse landen zijn geïnteresseerd in palmolie als biobrandstof. De keerzijde hiervan is dat door de toenemende vraag naar palmolie ook steeds meer bos gekapt wordt. Hierdoor wordt verlies aan biodiversiteit en het broeikaseffect gestimuleerd.

Dominante marktpositie
Plantages met een molen misbruiken soms hun machtspositie. Niet alle plantages in Indonesië hebben zelf een molen waarmee palmolievruchten verwerkt (gecrushed) moeten worden. Kleine boeren hebben geen geld om een molen te kopen. Daarom brengen kleine boeren hun palmvruchten naar grotere plantages waar ze de palmvruchten kunnen crushen. Dit is uiteraard tegen betaling. Het komt voor dat boeren geen overeenkomst met een plantage hebben. Er is vaak geen tijd andere plantages te bereiken waardoor de kwaliteit van de palmvrucht achteruit gaat.

Vervuiling door ‘Palm Oil Mill Effluent (POME)
Er is geen geschikte manier voor het afvoeren van Palm Oil Mill Effluent (POME). POME is een mengsel wat overblijft na het crushen van de palmvruchten. Het bestaat uit water, gemalen schil en een overblijfsel van vet. Vervuiling van rivieren, dode vissen en vervuiling van drinkwater wordt door het afvoeren van POME regelmatig gerapporteerd. Het International Institute of Environmental and Development (IIED) bevestigt dat POME de kwaliteit van rivieren ernstig beschadigd. Vele molens zijn afhankelijk van het afvoeren van POME in rivieren omdat afvoeren op een andere manier duur is. Er worden ook wel bassins gebruikt om POME in op te slaan. Deze bassins stromen geregeld over wanneer het regent en dragen bij aan de vorming van CO2 en methaangas. Deze manier van afvoeren is dus net als afvoeren in de rivier niet geschikt.

Corruptie
Corruptie komt op grote schaal voor in Maleisië en vooral Indonesië. Uit het rapport ‘Losing Ground’, gemaakt door Friends of the Earth, LifeMosaic en Sawit Watch komt naar voren dat bedrijven geregeld lokale overheden afpersen. Zij betalen smeergeld om toestemming te krijgen voor het beginnen van een plantage. Volgens een expert is het een publiek geheim dat daarom invoering van een legaal systeem langzaam gaat.

Bestrijdingsmiddelen
In Maleisië en Indonesië gebruiken plantage arbeiders het herbicide Paraquat. Dit is een giftig middel voor de onkruidbestrijding en is gevaarlijk voor mensen en dieren. In Europa is dit middel daarom verboden. Mensen die het middel gebruiken en onvoldoende beschermende kleding dragen kunnen ziek worden en zelfs overlijden. Het Paraquat Information Centre geeft aan dat het niet gevaarlijk is, mits de instructies gevolgd worden. De instructies zijn juist het probleem. Vooral bij kleine boeren ontbreekt kennis over veilig gebruik van Paraquat.

Oneerlijke overeenkomsten bij grondbezitters
In Maleisië en Indonesië nemen kleine boeren 37 à 40% van de palmolie plantages in. In Indonesië worden vaak vergunningen verstrekt om een plantage te starten, zonder dat lokale bewoners daarvoor toestemming hebben gegeven. De bewoners worden dan vaak tegen hun zin gedwongen het land te verlaten of aan de slag te gaan als plantagearbeider.