Ontwikkelingsland – Boerderij
Rijst is net als alle granen en maïs een grassoort. In wezen is rijst een moerasplant, een plant die voldoende water nodig heeft en het best gedijt bij een temperatuur van 25 tot 30 graden. Bij de meest voorkomende rijstteelt, de natte rijstbouw, worden dichtbezaaide kweekbedden aangelegd. Na 1 à 2 maanden worden de kiemplanten overgeplant op permanent bevloeide rijstvelden. Alles wordt met de hand gedaan: het uitzetten van de rijstplantjes, het oogsten en de onkruidbestrijding. Bij het oogsten wordt het veldje drooggelegd. Er kan meerdere keren per jaar worden geoogst, soms tot drie keer toe.

Ontwikkelingsland – Verwerking en export
De rijstkorrel zit in een houtachtig vlies (het kaf) dat na het oogsten wordt verwijderd door rijstpellers. Een aantal soorten rijst wordt ook ontdaan van het zilvervlies (de zemel) en de kiem, om de houdbaarheid te verlengen. Dit is het zogenaamde 'dorsen'. Daarna wordt de korrel nog gepolijst. Het dorsen en polijsten kan zowel in het ontwikkelingsland als in het Westen gebeuren. Dit hele proces ontdoet de rijst van zijn voedingswaarde.

Westen – Import en verwerking
Indien dat nog niet in het land van herkomst is gebeurd, wordt na het importeren de rijst gedorst en gepolijst. Dit gebeurt niet met bruine rijst, hier ook wel zilvervliesrijst genoemd. Vervolgens wordt de rijst gezeefd en verpakt. Daarna gaat de rijst naar de winkel of wordt opnieuw geëxporteerd.

Westen - Detailhandel
Rijst is het belangrijkste voedingsmiddel voor een groot deel van de wereldbevolking, met name in de warmere streken. Maar ook in het Westen wordt rijst volop gegeten; een Nederlanders eet er gemiddeld zo’n vier kilo per jaar van. Door de steeds lagere prijzen van agrarische producten, de exportsubsidies van de rijke landen en de hoge kwaliteitseisen op de wereldmarkt, is het voor boeren uit ontwikkelingslanden moeilijk om hun producten te verkopen voor een eerlijke prijs. De zilvervliesrijst in onze winkels komt voornamelijk uit Italië en Noord-Amerika.